Położenie, powierzchnia, historia

Wielka Rafa Koralowa, zwana również Wielką Rafą Barierową, to bez wątpienia jedno z najcudowniejszych miejsc na ziemi i istna mekka dla płetfonurków. Rafa ciągnie się na przestrzeni 2300 km wzdłuż wybrzeża Queensland w Australii – od przylądka York aż do Gladstone. Szerokość rafy wynosi średnio 60km. Jest doskonale widoczna z kosmosu jako biała smuga z maleńskimi wysepkami na tle lazurowego oceanu. Powierzchania parku, chronionego przez UNESCO, rozciąga się na obszarze 346 000 km–2 i obejmuje m.in. Morze Koralowe, samą rafę oraz chronione lasy tropikalne Queensland.

Sama Wielka RaFa Koralowa nie jest jednym monolitem i składa się z około 3 tysięcy małych raf i wysypekek, znajdujących się w różnym stadium rozwoju. Szerokość również nie jest wielkością stało i waha się od 0 do 320 km.

Z geologicznego punktu widzenia historia wielkiej rafy koralowej rozpoczęła się jakieś 28 mln lat temu, kiedy to na wskutek ruchów tektonicznych Australia została zepchnięta z południa na północny wschód. Uformowanie się płytkiego, rozległego basenu morskiego stworzyły doskonałe warunki do rozwoju koralowca.

Pierwszym Europejczykiem, który dodarł do rafy pod koniec 18 wieku był James Cook, który uznawany jest również za odkrywcę Australii. Od tego czasu na rafę trawiło wielu podróżników, naukowców i zwyczajnych turystów, żadnych pięknych i niezwykle malowniczych widoków.